Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba

Priony, czynniki zakaźne odpowiedzialne za pasażowalną gąbczastą encefalopatię, składają się głównie z nieprawidłowo sfałdowanego białka prionowego (PrPSc). Unikalny mechanizm przenoszenia i pojawienie się wariantowej postaci choroby Creutzfeldta-Jakoba, która została powiązana ze spożywaniem mięsa bydła skażonego prionami, wywołały obawy o zdrowie publiczne. Dowody wskazują na to, że priony Creutzfeldta-Jakoba przemieszczają się w płynach ustrojowych od osób, u których choroba cicho się wyrasta. Metody
Aby zbadać, czy PrPSc można wykryć w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba, wykorzystaliśmy technikę cyklicznej amplifikacji białka (PMCA) do amplifikacji niewielkich ilości PrPSc, umożliwiając bardzo czułe wykrywanie białka. Przeanalizowaliśmy próbki moczu od kilku pacjentów z różnymi pasażowalnymi encefalopatiami gąbczastymi (wariantową i sporadyczną chorobą Creutzfeldta-Jakoba i genetycznymi postaciami choroby prionowej), pacjentami z innymi zwyrodnieniowymi lub nieodegeneracyjnymi zaburzeniami neurologicznymi oraz osobami zdrowymi.
Wyniki
PrPSc był wykrywalny tylko w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba i miał typowy profil elektroforetyczny związany z tą chorobą. PrPSc wykryto w 13 z 14 próbek moczu uzyskanych od pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba oraz w żadnej z 224 próbek moczu uzyskanych od pacjentów z innymi chorobami neurologicznymi i zdrowych osób z grupy kontrolnej, co daje szacowaną czułość na poziomie 92,9% (95% zaufania przedział [CI], 66,1 do 99,8) i swoistość 100,0% (95% CI, 98,4 do 100,0). Continue reading „Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba”

Ultrasonografia a tomografia komputerowa dla podejrzanej kamicy nerkowej AD 4

Poważne zdarzenia niepożądane, stanowiące podzbiór wszystkich poważnych zdarzeń niepożądanych, obejmowały zdarzenia, które można przypisać udziałowi w badaniu – to znaczy, że randomizacja do jednej z grup miała przyczynić się do opóźnionej diagnozy lub przyczyniła się do zdarzenia poprzez zmianę zarządzania . Diagnozy te obejmowały ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie wyrostka robaczkowego i niedrożność jelit. Trzy osoby – główny badacz ośrodka, główny badacz badań i przewodniczący rady nadzorczej ds. Danych i bezpieczeństwa – rozstrzygnęły wszystkie 466 poważnych zdarzeń niepożądanych i niezależnie oceniły każdą z nich jako definitywnie, prawdopodobnie lub prawdopodobnie powiązaną, mało prawdopodobną, że będą ze sobą powiązane, lub nie związane z początkową randomizacją; wszelkie różnice między sędziami arbitralnymi zostały rozwiązane w drodze dyskusji. Zdarzenia, które zostały sklasyfikowane jako definitywnie, prawdopodobnie lub prawdopodobnie związane z badaniem, uznano za związane z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi. Oceniliśmy dokładność diagnostyczną kamicy nerkowej, porównując wyjściową diagnozę w momencie wypisu z pogotowia z referencyjnym standardem potwierdzonej diagnozy kamiennej, z potwierdzeniem przez obserwację pacjenta przejścia kamienia lub przez raport pacjenta, że kamień zostały usunięte chirurgicznie. Oceniliśmy również dokładność pierwszego badania obrazowego, którym poddano pacjenta, zgodnie z interpretacją lekarza przeprowadzającego badanie, który prospektywnie zrezygnował z badania, czy badanie było zgodne z kamicą nerkową. Continue reading „Ultrasonografia a tomografia komputerowa dla podejrzanej kamicy nerkowej AD 4”

Próba Darbepoetyny Alfa w cukrzycy typu 2 i przewlekłej chorobie nerek ad 7

Schorzenie nerek w stadium końcowym wystąpiło u 338 pacjentów z grupy darbepoetyny alfa (16,8%) iu 330 pacjentów otrzymujących placebo (16,3%) (współczynnik ryzyka, 1,02; 95% CI, 0,87 do 1,18, P = 0,83) (ryc. 3B ). Charakterystyka stratyfikacji w historii choroby sercowo-naczyniowej i wyraźnego białkomoczu również zidentyfikowała grupy o wyższym ryzyku dla złożonego wyniku śmierci lub schyłkowej niewydolności nerek, bez znaczących interakcji w żadnej z podgrup. Nie zaobserwowano znaczących interakcji w pozostałych pięciu wcześniej zdefiniowanych podgrupach, z wyjątkiem nominalnie znaczącej interakcji dla rasy lub grupy etnicznej. W grupie darbepoetyny alfa najczęstszym nadciśnieniem było 653 pacjentów, u których stwierdzono niedrożność i nieczarowność (współczynnik ryzyka: 1,46; 95% CI, 1,10 do 1,95); wśród 2570 białych pacjentów współczynnik ryzyka wynosił 1,05 (95% CI, 0,92 do 1,21), a wśród 815 czarnych pacjentów współczynnik ryzyka wynosił 0,87 (95% CI, 0,68 do 1,10; P = 0,03 dla interakcji, nieskorygowany dla wielokrotnych porównań). Continue reading „Próba Darbepoetyny Alfa w cukrzycy typu 2 i przewlekłej chorobie nerek ad 7”

Nowatorski prototypowy wariant białka prionowego, który kojarzy się z ekspozycją Kuru ad

Niektóre wioski stały się w dużej mierze pozbawione młodych kobiet.4 Kuru stopniowo zniknął z młodszej populacji Fore, zgodnej z ustaniem endokanibalizmu pod koniec lat 50. 5 Choroby Prion są związane z gromadzeniem się izoformy kodowanej przez gospodarza białka prionowego (PrP) poprzez proces potranslacyjny obejmujący zmianę konformacji i agregację. Zgodnie z hipotezą tylko białko 6 nieprawidłową izoformą PrP jest główny i prawdopodobnie jedyny składnik czynnika przenikającego lub prionu.7 Wspólny kodowany polimorfizm w kodonie 129 genu białka prionowego (PRNP), gdzie metionina (M) lub walina (V) mogą być kodowane, jest silnym czynnikiem podatności na choroby prionowe człowieka. Heterozygotyczność kodonu 129 chroni przed rozwojem jatrogennej i sporadycznej choroby Creutzfeldta-Jakoba i kuru3,10-12; wszystkie przypadki kliniczne wariantu choroby Creutzfeldta-Jakoba do tej pory były w homozygotach MM.13,14 Heterozygotyczność przy innym polimorfizmie PRNP, E219K, jest również związana z opornością na sporadyczną chorobę Creutzfeldta-Jakoba wśród osób w Japonii15, ale nie wiadomo, jak modulować nabyta choroba prionowa. Uważa się, że heterozygotyczność nadaje oporność na chorobę prionową poprzez hamowanie homologicznych interakcji białko-białko 9, chociaż reszta 129 PrP również ogranicza rozprzestrzenianie się konkretnych szczepów prionowych poprzez selekcje konformacyjne.2, 16-18
Metody
Projekt badania
Uzyskaliśmy informacje genealogiczne i próbki krwi żylnej od pacjentów z kuru oraz, jeśli to możliwe, od zdrowych członków rodziny i społeczności, z których niektórzy uczestniczyli w wielu ucztach z okazji pogrzebu. Continue reading „Nowatorski prototypowy wariant białka prionowego, który kojarzy się z ekspozycją Kuru ad”

Połączony niedobór odporności związany z mutacjami DOCK8 ad 8

Co więcej, niezależne odkrycie mutacji dock8 jako przyczyny niedoboru odporności u myszy z mutagenitem etylotrimocznikowym uzupełnia nasze odkrycia (Cornall R, Goodnow C: komunikacja osobista). HIES składa się z pierwotnych niedoborów odporności, które charakteryzują się ciężką egzemą, nawracającymi infekcjami skóry (często z S. aureus), śluzówkowo-skórną kandydozą, nawracającymi zakażeniami sinopulmonarnymi, podwyższonymi poziomami IgE w surowicy i eozynofilią.6 Autosomalny dominujący HIES wynika z dominujących interferujących mutacji w genie kodujący czynnik transkrypcyjny STAT3. Takie mutacje prowadzą do nieudanego różnicowania wyspecjalizowanej podgrupy pomocniczych limfocytów T, które produkują interleukinę-17 w celu obrony przed grzybiczymi i pozakomórkowymi infekcjami bakteryjnymi.18,29-32 W przeciwieństwie do tego autosomalna recesywna postać zawiera nawracające skórne infekcje wirusowe, ale nie formowanie pneumatocele lub zaburzenie tkanki łącznej i szkieletu.5 Homozygotyczna mutacja powodująca utratę funkcji w genie 2 kinazy tyrozynowej, która koduje czynnik transkrypcyjny TYK2, doprowadziła do upośledzenia sygnalizacji cytokin w wielu szlakach u pojedynczego pacjenta z podwyższonymi poziomami IgE, ale nie w innych pacjenci.33,34 Pacjenci z tymi postaciami HIES charakteryzują się charakterystyczną liczbą limfocytów.5,6,33
Zespół niedoboru odporności DOCK8 stanowi podgrupę pacjentów, którzy mają nieokreślone połączone niedobory odporności lub których wcześniej błędnie zaklasyfikowano jako mających autosomalny recesywny HIES. Oprócz limfopenii niedobór DOCK8 ma objawy, które nie były wcześniej związane z HIES, w tym nowotwory związane ze skórnymi infekcjami wirusowymi. Continue reading „Połączony niedobór odporności związany z mutacjami DOCK8 ad 8”

Nieswoiste zapalenie jelit i mutacje wpływające na receptor interleukiny-10 ad 6

Panel I przedstawia analizę Western blot fosforylacji STAT3 na tyrozynie 705 w komórkach HeLa stymulowanych interleukiną-10, które były transdukowane retrowirusowo IL10R2 typu dzikiego razem z IL10R1 typu dzikiego lub IL10R1 ze zmutowanym G141R. Dehydrogenaza aldehydu glicerynowo-3-fosforanowego (GAPDH) została użyta jako kontrola do doświadczeń w panelach C, D, H i I. Przeanalizowaliśmy działanie funkcjonalne implikowanych mutacji. Analiza sortowania komórek aktywowana fluorescencją (FACS) ujawniła brak ekspresji IL10R2 w komórkach B transformowanych Eppen-Barr (EBV) uzyskanych od Pacjenta II-3 w Rodzinie A, który nosił homozygotyczną mutację W159X w IL10RB, w przeciwieństwie do silnego IL10R2. ekspresja w komórkach od osobnika niezmienionego (Figura 3A) .31 Figura 3B pokazuje lokalizację mutacji W159X w białku IL10R2. Continue reading „Nieswoiste zapalenie jelit i mutacje wpływające na receptor interleukiny-10 ad 6”

Nieswoiste zapalenie jelit i mutacje wpływające na receptor interleukiny-10 ad 5

Mutacja była nieobecna u 100 niewrażliwych osób arabskich i 30 niewrażliwych osób z Iranu. Sekwencjonowaliśmy IL10RA i IL10RB u sześciu dodatkowych pacjentów, u których wystąpił ciężki stan zapalny okrężnicy w pierwszym roku życia i zidentyfikowaliśmy homozygotyczną mutację missense w eksonie 3 IL10RA (c.C325T, p.Thr84Ile) u jednego niemieckiego pacjenta o europejskim pochodzeniu ( Ryc. 2C w dodatku uzupełniającym). Pacjent, który miał 8 miesięcy, otrzymał rozpoznanie ciężkiej postaci trzustki w wieku 3 miesięcy (ryc. 2D, 2E i 2F w Dodatku uzupełniającym). Continue reading „Nieswoiste zapalenie jelit i mutacje wpływające na receptor interleukiny-10 ad 5”

Reforma Medicaid i National Health Reform

Zdefiniowany przez historię zarówno osiągnięć, jak i kontrowersji, Medicaid ponownie stał się centralnym punktem debaty na temat polityki zdrowotnej USA, tym razem jako klucz do reformy krajowej służby zdrowia. Od momentu powstania Medicaid był wielokrotnie wzywany, aby zrekompensować niedociągnięcia rynkowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych, który wyklucza osoby ubogie i chore. Niezależnie od tego, czy celem było ubezpieczenie ubogich dzieci i kobiet w ciąży, umożliwienie osobom niepełnosprawnym osiągnięcia integracji społecznej, leczenie nieubezpieczonych kobiet z powodu raka piersi lub szyjki macicy lub zrekompensowanie niedociągnięć Medicare w zapewnianiu opieki osobom w podeszłym wieku, Medicaid był remedium zarówno wybór, jak i konieczność. Finansowane wspólnie przez federalne i stanowe rządy, Medicaid wyrosło na najpotężniejszego ze wszystkich amerykańskich ubezpieczycieli zdrowotnych, obejmując prawie 60 milionów ludzi w 2005 r., Przy średniej składce federalnej w wysokości 57% kosztów pomocy medycznej państw.1 Chociaż federalne finansowanie Medicaid jest olbrzymie , stwierdza nieustannie walka finansowo, ponieważ rosnące koszty opieki zdrowotnej znacznie przewyższają ich wzrost gospodarczy. Problemy pogłębiły się w czasie obecnej recesji, biorąc pod uwagę zarówno malejące przychody, jak i wzrost rekrutacji2. Continue reading „Reforma Medicaid i National Health Reform”

Apiksaban lub Enoxaparin w profilaktyce przeciwzakrzepowej

Listy Lassen i współpracownicy (wydanie 6 sierpnia) stwierdzają, że apiksaban i enoksaparyna mają podobną skuteczność, w oparciu o oszacowanie punktowe dla względnego ryzyka wszystkich typów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej; ten punkt końcowy był spowodowany głównie bezobjawową dal- szą zakrzepicą żył głębokich. Jednak zgodnie z ustalonymi wytycznymi, nie należy wykazywać gorszej jakości w przypadku poważnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (złożonej z proksymalnej zakrzepicy żył głębokich, niezakończonej zgonem zatorowości płucnej i żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej) .2 Względne ryzyko dużej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wynosi 1,25 (95%). przedział ufności [CI], 0,70 do 2,23). Dlatego nie można wykluczyć względnego wzrostu ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej z użyciem apiksabanu w wysokości 123%. Ten konserwatywny wniosek jest zgodny z tendencją do zwiększonego ryzyka zatorowości płucnej za pomocą apiksabanu; obliczamy, że ryzyko względne wynosi 2,28 (95% CI, 0,97 do 5,39, P = 0,06 na podstawie testu chi-kwadrat). Continue reading „Apiksaban lub Enoxaparin w profilaktyce przeciwzakrzepowej”

dermatolog milicz nfz ad

W wieku 20 lat zapisał się do fazy 1-2 badania G-CSF (Filgrastim) w Hanowerze w Niemczech. W tym czasie badania szpiku kostnego ujawniły zatrzymanie mielopoezy w stadium promielocytowym lub mielocytarnym przy braku pasm i segmentowych neutrofili. Nie było żadnych objawów mielodysplazji, a komórkowość szpiku kostnego była prawidłowa. Leczenie G-CSF (3 .g na kilogram masy ciała na dobę) zwiększyło liczbę neutrofilów do poziomu powyżej 2000 na milimetr sześcienny w ciągu dwóch tygodni. W ciągu następnych dwóch lat liczba granulocytów obojętnochłonnych utrzymywała się na tym poziomie z tą samą dawką G-CSF, a pacjent nie miał poważnych infekcji. Continue reading „dermatolog milicz nfz ad”