Czesciej od awitaminoz spotykamy hipowitaminozy

Hipowitaminozy Częściej od awitaminoz spotykamy hipowitaminozy, spowodowane niedostatecznym wprowadzaniem do ustroju witamin. Hipowitaminozy w przeciwieństwie do awitaminoz cechuj ą się tym, że nie wszystkie objawy chorobowe zupełnego braku witamin są wyrażone tak charakterystycznie. Hipowitaminozy przebiegaj ą raczej skrycie, dlatego też istniej ą duże trudności w rozpoznawaniu tych cierpień. Powstają one zwłaszcza wtedy, kiedy odżywianie ustroju z tych czy innych powodów jest ograniczone, zwłaszcza kiedy do ustroju nie wprowadza się- odpowiedniej ilości pokarmów świeżych i roślinnych. Hipowitaminozy mogą bowiem powstać nawet wtedy, kiedy zdawałoby się wprowadza się do ustroju pokarmy zawierające witaminy. Continue reading „Czesciej od awitaminoz spotykamy hipowitaminozy”

Witaminy wyosobnione

Witaminy wyosobnione Dziś poznano już bardzo dużo witamin, z których jedne są wyosobnione i, znany jest ich wzór chemiczny, inne natomiast czekają jeszcze na wyosobnienie i ustalenie ich wzoru chemicznego niektóre witaminy można już wytwarzać syntetycznie. Do witamin, które zostały chemicznie wyosobnione i które posiadają ustaloną budowę chemiczną, należą: l) Zespół witamin A, do którego należą witaminy Al A2, karoteny alfa, beta i gamma oraz kryptoksantol 2) Zespół witaminowy B, w którym znajduje się: a) witamina B) czyli tiamina (aneuryna), b) witamina B2, czyli ryboflawina, c) witamina B6, czyli pirydoksyna (adermina), d) niacyna (i jej amid) znana również jako kwas nikotynowy, e) kwas pantotenowy (pantothen ), f) kwas paraaminobenzoesowy (Paba) , g) inozytol, h) biotyna (witamina H koenzym R), i) cholina, j) kwas foliowy. 3) Witamina C, czyli kwas askorbinowy i kwas dehydroaskorbinowy. 4) Witaminy D i D2, czyli kalcyferol, Da czyli 7-dehydrocholesterol. 5) Witamina E (tokoferol ). Continue reading „Witaminy wyosobnione”

Paranoidalne przekonania i realistyczne oczekiwania zwiazane z wiktymizacja: dane z badania spotkan policyjnych i publicznych

Przewidywanie zagrożenia lub wiktymizacji jest podstawową cechą paranoi. Poznawcze teorie paranoi sugerują, że myśli paranoidalne mogą powstawać jako reakcja psychologiczna na ekspozycję na traumę, co również może prowadzić do większego oczekiwania na późniejszą wiktymizację. Niewiele jednak wiadomo o związku między paranoicznymi wierzeniami a przewidywaną wiktymizacją, gdy uwzględniamy wcześniejsze doświadczenia z wiktymizacją. W niniejszym badaniu podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy doświadczenia związane z dawną wiktymizacją przyczyniają się do związku między wierzeniami paranoicznymi a przewidywaniem zagrożenia lub wiktymizacji, ze szczególnym uwzględnieniem narażenia na przemoc ze strony policji. Continue reading „Paranoidalne przekonania i realistyczne oczekiwania zwiazane z wiktymizacja: dane z badania spotkan policyjnych i publicznych”

Reanimacja ukierunkowana na cel dla pacjentów z wczesnym wstrząsem septycznym AD 7

72 godziny po randomizacji wartości fizjologiczne i laboratoryjne były podobne w obu grupach (tabela S6 w dodatku uzupełniającym). Główny wynik
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki badania. Rysunek 2. Rycina 2. Prawdopodobieństwo przeżycia i analiza podgrup ryzyka śmierci po 90 dniach. Continue reading „Reanimacja ukierunkowana na cel dla pacjentów z wczesnym wstrząsem septycznym AD 7”

Pojawienie się wirusa choroby zakaźnej Ebola w Gwinei

W marcu 2014 r. Światowa Organizacja Zdrowia została powiadomiona o wybuchu choroby zakaźnej charakteryzującej się gorączką, ciężką biegunką, wymiotami i wysokim wskaźnikiem śmiertelności w Gwinei. Wirusowe badanie zidentyfikowało ebolawirus Zair (EBOV) jako czynnik sprawczy. Pełnej długości sekwencjonowanie genomu i analiza filogenetyczna wykazały, że EBOV z Gwinei tworzy oddzielny klad w stosunku do znanych szczepów EBOV z Demokratycznej Republiki Konga i Gabonu. Dochodzenie epidemiologiczne powiązało potwierdzone laboratoryjnie przypadki z domniemanym pierwszym skutkiem śmiertelnym ogniska choroby w grudniu 2013 r. Badanie to pokazuje pojawienie się nowego szczepu EBOV w Gwinei.
Wprowadzenie
Epidemie wywołane przez wirusy z rodzaju ebolawirusa i marburgawirusa stanowią główny problem zdrowia publicznego w Afryce subsaharyjskiej. Continue reading „Pojawienie się wirusa choroby zakaźnej Ebola w Gwinei”

Próba Darbepoetyny Alfa w cukrzycy typu 2 i przewlekłej chorobie nerek ad 6

Transfuzje czerwonych krwinek podano 297 pacjentom z grupy darbepoetyny alfa (14,8%) i 496 pacjentom z grupy placebo (24,5%) (współczynnik ryzyka dla darbepoetyny alfa vs. placebo, 0,56, 95% przedział ufności [CI], 0,49 do 0,65; P <0,001). Podstawowe wyniki kompozytów i ich komponenty
Śmierć, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca i udar
Tabela 2. Tabela 2. Punkty końcowe złożone i składowe. Continue reading „Próba Darbepoetyny Alfa w cukrzycy typu 2 i przewlekłej chorobie nerek ad 6”

Niedobór alfa1-antytrypsyny

W artykule z praktyki klinicznej (wydanie z 25 czerwca), Silverman i Sandhaus wspominają o dwóch małych próbach terapii rozszerzającej dla niedoboru alfa1-antytrypsyny (AAT), które przeprowadzono22,3 i odnotowali, że nieznacznie zmniejszyły się postępy rozedmy płuc . , jak oceniono na podstawie ilościowej tomografii komputerowej [densytometria obliczeniowa], ale bez znaczącego spowolnienia spadku FEV1 [wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy]. Jednak FEV1 jest przyjętą metodą, podczas gdy densytometria CT jest eksploracyjna, 3 i w obu badaniach FEV1 zmniejszyło się szybciej w grupie leczonej aktywnie niż w grupie placebo. Brak danych na temat śmiertelności.
Terapia rozszerzająca kosztuje do 150 000 USD rocznie. Continue reading „Niedobór alfa1-antytrypsyny”