Reforma Medicaid i National Health Reform ad

Trzy główne wnioski w sprawie reform, które są obecnie w toku, wyeliminują kategoryczne ograniczenia Medicaid dotyczące zasięgu nieeleganckich dorosłych, jednocześnie ustanawiając krajowy standard kwalifikowalności powiązany z federalnym poziomem ubóstwa (patrz tabela). Szacunki z lipca 2009 r. Przygotowane przez Kongresowe Biuro Budżetowe (CBO) na rachunek House a wskazują, że do 2019 r. Ekspansja Medicaidów przy kosztach 10-letnich wyniosłaby 438 miliardów dolarów, osiągając dodatkowe 11 milionów ludzi – prawie 25% liczby osób, które byli nieubezpieczeni w 2008 r. i prawie jedna trzecia z 35 milionów osób, które uzyskałyby pokrycie w ramach ustawy o reformie służby zdrowia w Izbie Gospodarczej. (Ustawa Komisji Finansów Senatu, choć oferująca nieco mniej hojne korzyści i mniej kosztowna, ma mieć podobnie duży wpływ na nieubezpieczonych.) Ta transformacja nie jest pozbawiona kontrowersji: rozszerzenie uprawnień przyciąga filozoficzną opozycję, a państwa są zaniepokojone o zwiększeniu zakresu odpowiedzialności nawet przy znacznej dodatkowej pomocy federalnej. Warto zadać pytanie Dlaczego Medicaid. Dlaczego nie po prostu subsydiować wszystkich biednych ludzi, którzy nie kwalifikują się do Medicaid w ramach obecnych standardów i zapisać ich na giełdzie ubezpieczeń zdrowotnych. Pierwsza odpowiedź to koszt: rozszerzenie Medicaid, nawet przy bieżących składkach państwowych, byłoby znacznie mniej kosztowne niż rozszerzenie prywatnego rynku ubezpieczeń zdrowotnych. Domowe i Senatorskie szacunki CBO pokazują, że pomimo szerszego zasięgu dla populacji, która jest znacznie mniej zdrowa niż średnia, Medicaid kosztuje mniej. Według szacunków CBO dla rachunku House, koszty federalne per capita w 2019 roku wyniosłyby 5 926 $ za pokrycia przez wymianę, w porównaniu do 826 $ za pokrycie przez rozszerzenie Medicaid. Państwa będą nadal ponosić część kosztów Medicaid, co wyjaśnia częściowo, dlaczego będzie tańsze. Ponadto Medicaid generalnie płaci dostawcom mniejszym niż ubezpieczyciele komercyjni, nie zawiera żadnych składników zysku i ma niższe koszty ogólne administracyjne niż ci prywatni ubezpieczyciele.
Ale gdyby koszt był jedynym powodem do rozważenia, alternatywą dla rządu federalnego może być umożliwienie ubezpieczycielom uczestnictwa w wymianie – rynku, który ma obsługiwać około 30 milionów Amerykanów – zależnie od tego, czy zgodzą się oferować ubogim produkty z głębokim rabatem. Koszt pokrycia ubogich osób dorosłych może być w ten sposób rozłożony na wszystkie plany wymiany, co zapobiega potrzebie dalszej ekspansji Medicaid. Takie podejście zmniejszyłoby jednak zasięg i jakość wszystkich osób uczestniczących w wymianie i pozostawiłoby ubogich dorosłych (nieproporcjonalnie ubogich w zdrowiu i pozbawionych środków na uzupełnienie tego, co obejmuje ubezpieczenie), szczególnie bezbronnych. Rzeczywiście, można oczekiwać, że produkty ubezpieczeniowe oparte na wymianie będą nastawione na względnie zdrową, względnie młodą, pracującą populację, z co najmniej niewielkim dochodem rozporządzalnym. Natomiast Medicaid jest wyraźnie skonfigurowany, aby zaspokoić potrzeby ubogiej, mniej zdrowej populacji, oferując szerszy zasięg i większą ochronę przed podziałem kosztów, co jest bardzo ważne dla osób z przewlekłą chorobą fizyczną lub psychiczną.
Ponadto Medicaid jest skonstruowany w taki sposób, aby uwzględnić realia systemu opieki zdrowotnej, który obecnie służy ubogim
[przypisy: mydlo marsylskie, jak często można oddać krew, cena badania fsh ]

Powiązane tematy z artykułem: cena badania fsh jak często można oddać krew mydlo marsylskie