Porównanie terapii chirurgicznej i medycznej w przypadku ubytku przegrody międzyprzedsionkowej u dorosłych ad 6

Prawie połowa pacjentów (47 procent) przeszła operacyjną naprawę wady, podczas gdy pozostali pacjenci otrzymali jedynie leczenie medyczne, które przedłużyło się przez cały okres obserwacji. Analiza wieloczynnikowa wykazała znaczące zmniejszenie ogólnej śmiertelności po chirurgicznym zamknięciu ubytku. W grupie chirurgicznej w porównaniu z grupą leczoną medycznie, względne ryzyko zgonu w okresie obserwacji wyniosło 0,31. Nasze wyniki sugerują, że chirurgiczna naprawa ubytków przegrody międzyprzedsionkowej znacznie zwiększa długotrwałe przeżycie pacjentów w średnim i starszym wieku. W naszej grupie badanej nie odnotowano zgonów okołooperacyjnych, a szacowany 10-letni wskaźnik przeżycia po operacji wynosił 95%, w porównaniu z 84% u pacjentów leczonych medycznie. Wyniki te są podobne do doskonałych wskaźników przeżycia zgłoszonych przez Horvath i wsp. 8 w grupie pacjentów, którzy byli młodsi niż nasza populacja badana, a także mieli mniej ostre objawy w czasie operacji. Z drugiej strony, nasze wyniki nie zgadzają się z niedawnym badaniem, które wykazało, że zamknięcie ubytku przegrody międzyprzedsionkowej w dorosłym życiu nie zmienia znacząco rokowania chorego.23 Jednakże, jak zauważyli autorzy, badanie to obejmowało tylko pacjentów, którzy wystąpiły minimalne, jeśli w ogóle, objawy ze strony serca, jak również normalne ciśnienie w tętnicy płucnej. Dlatego nie jest możliwe ekstrapolowanie tych wyników do niewyselekcjonowanej dorosłej populacji z nie naprawionymi defektami.
W przeciwieństwie do wyraźnej długoterminowej korzyści z leczenia chirurgicznego, częstość powikłań sercowo-naczyniowych, które nie powróciły do zdrowia podczas okresu obserwacji, nie zmniejszyła się po chirurgicznym zamknięciu ubytku. Było to głównie wynikiem wystąpienia wczesnych powikłań pooperacyjnych u dziewięciu (11%) pacjentów poddanych operacji. Podczas długotrwałej obserwacji migotanie lub trzepotanie przedsionków wystąpiło u 15% pacjentów leczonych operacyjnie, częstość podobna do obserwowanej w grupie leczonej medycznie (17%). Ponadto napadowe lub stałe migotanie przedsionków występowało u większości pacjentów – sześciu z dziewięciu – u których wystąpił przejściowy atak niedokrwienny lub udar w późnej fazie pooperacyjnej. Zatem nasze obserwacje są zgodne z wnioskami innych badaczy, że naprawa ubytków przegrody międzyprzedsionkowej w późnym okresie życia nie zmniejsza znacząco rozwoju migotania przedsionków ani chorobowości związanej z powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi.20,23
Stan funkcjonalny (klasa NYHA) pacjentów w naszym badaniu poprawił się dramatycznie po leczeniu chirurgicznym, w porównaniu z leczeniem, wady. Spośród pacjentów leczonych operacyjnie, 32 procent zgłosiło długotrwałe zmniejszenie nasilenia objawów związanych z niewydolnością serca, w przeciwieństwie do jedynie 3 procent leczonych medycznie. Jeszcze większe znaczenie kliniczne ma fakt, że funkcjonalna poprawa nastąpiła u 69% pacjentów, którzy doświadczyli ciężkiej niewydolności serca (klasa III lub IV wg NYHA) przed operacją.
Ograniczeniem tego badania jest retrospektywne, nierandomizowane przypisanie pacjentów do dwóch grup leczenia. Przy takim projekcie obserwacyjnym nie można wykluczyć selekcji selekcji
[hasła pokrewne: poradnia dietetyczna wrocław, muzykoterapia warszawa, druskienniki sanatorium ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: druskienniki sanatorium muzykoterapia warszawa poradnia dietetyczna wrocław