Połączony niedobór odporności związany z mutacjami DOCK8 ad 5

Strzałka wskazująca zacieniony region wskazuje na homozygotyczną delecję DOCK8. Zielone krzyże wskazują sondy, w których sygnał stosunku log2 był mniejszy od zera, a pomarańczowy przekroczył zero. Panel C pokazuje immunobloty dla ekspresji białka DOCK8 w siedmiu rodzinach, które włączono do badania. Lizaty pochodzą z pierwotnych komórek T (dla wszystkich członków rodziny i pacjenta 2 z rodziny 8), linii komórek B transformowanych wirusem Epstein-Barr (dla rodzin 3, 4, 6 i 7 oraz dla pacjentów z rodziny 8), i transformowane przez herpeswirusa transformowane saimiri linie komórek T (dla rodziny 5). Dane dla rodziny 6 pokazują dwie ścieżki (próbki od kontrolnej [C] i od pacjenta 1), które są wyrównane z tego samego żelu. Immunobloty dla Pacjenta w Rodzinie 2 i dla Pacjenta w Rodzinie 5, które analizowano po zakończeniu badania, pokazano na Figurze 7A w Dodatku Uzupełniającym. Nie znaleziono białka DOCK8 w próbkach od żadnego z 11 pacjentów, którzy byli testowani. Zawarte w próbkach dla rodziny jest niespokrewnionym mutantem STAT3 z autosomalnym dominującym zespołem hiper-immunoglobuliny E. .-aktyna jest uwzględniona jako kontrola obciążenia we wszystkich analizach. P oznacza rodzica, a S jest heterozygotycznym członkiem rodziny 4. Rysunek 3A przedstawia rodowody ośmiu rodzin. Rodziny 1, 2 i 8 były spokrewnione. Porównawcze macierze hybrydyzacji genomowego DNA od pacjentów indeksu w rodzinach i 2 ujawniły homozygotyczne delecje w genie DOCK8 (figura 3B i fig. 2A w dodatkowym dodatku). Skreślenie A w rodzinie obejmowało eksony od 10 do 23, a skreślenie B w rodzinie 2 obejmowało egzony od 5 do 24 (figura 3B i fig. 2A i 2C w dodatkowym dodatku). Delecje A i B zostały potwierdzone przez brak PCR do amplifikacji usuniętych egzonów; ponadto zestawienie normalnie odległych eksonów prowadziło do amplifikacji PCR w usuniętym regionie, umożliwiając precyzyjną identyfikację punktu przerwania sekwencji (ryc. 3 i ryc. 4 w dodatkowym dodatku). Produkty PCR oparte na delecji nie były amplifikowane od 38 pacjentów z innymi zaburzeniami immunologicznymi, w tym z 6 pacjentów z autosomalnym dominującym HIES lub od 115 zdrowych osób z grupy kontrolnej.
Delecje heterozygotyczne w genie DOCK8 stwierdzono u pacjentów z rodzin 3, 4, 5 i 6: odpowiednio delecje C, D, E i F (ryc. 2A i 2C w dodatkowym dodatku). Zgodnie z oczekiwaniem, heterozygotyczne delecje spowodowały widoczną homozygotyczność polimorfizmów pojedynczych nukleotydów (SNP) w odpowiadających regionach zsekwencjonowanych (dane nie przedstawione). Delecje A do F były nowymi wariantami strukturalnymi, które nie zostały znalezione w Bazie danych wariantów genomowych i nie odnotowano wcześniej żadnych homozygotycznych strat w tym obszarze zmiany liczby kopii.
Pacjenci z heterozygotycznymi delecjami w jednym allelu DOCK8 mieli heterozygotyczność związku pod względem szkodliwych mutacji (ryc. 2B i 2C w dodatkowym dodatku). Żadna z tych mutacji nie została zgłoszona w bazach danych SNP i nie zostały zidentyfikowane u 38 pacjentów z innymi zaburzeniami immunologicznymi, w tym u 6 pacjentów z autosomalnym dominującym HIES lub u 115 osób kontrolnych.
Ogólnie, warianty genetyczne zawierały duże brakujące części sekwencji kodującej DOCK8, w tym domenę konserwatywnego regionu homologii DOCK (DHR1) lub inne oczekiwane szkodliwe działanie w genie (Fig.
[hasła pokrewne: kosmetyki naturalne, akcesoria fryzjerskie, kasetony świetlne ]

Powiązane tematy z artykułem: akcesoria fryzjerskie kasetony świetlne kosmetyki naturalne