Wczesne i na żądanie żywienie tubą Nasoenteric w ostrym zapaleniu trzustki AD 6

Strategia żywienia na żądanie zmniejszyła liczbę dni do pełnej tolerancji diety doustnej (9 dni przy wczesnej strategii vs. 6 dni ze strategią na żądanie, P = 0,001). Zdarzenia żołądkowo-jelitowe występowały często, ale częstość nie różniła się istotnie pomiędzy grupami. Uważa się, że atenuacja ostrej odpowiedzi zapalnej jest częścią korzystnego efektu wczesnego karmienia. Jednak taki efekt nie wystąpił (Rys.
W predefiniowanej analizie podgrupy ograniczonej do pacjentów z wynikiem APACHE II równym 13 lub większym w randomizacji, wystąpienie pierwotnego punktu końcowego nie różniło się istotnie między dwiema grupami leczenia (Tabela Analizy podgrup post hoc również nie wykazały znaczącej różnicy między grupami w pierwotnym punkcie końcowym dla pacjentów z SIRS podczas randomizacji lub tych z BMI mniejszym niż 25 lub 35 lub więcej (Tabela S3 w dodatkowym dodatku). Nie zaobserwowano znaczących różnic w zakresie korzystania z opieki zdrowotnej z wyjątkiem liczby umieszczeń w probówkach (145 umieszczeń lamp w grupie wczesnej w porównaniu do 57 w grupie na żądanie, P <0,001) (tabela S4 w dodatku uzupełniającym). Continue reading „Wczesne i na żądanie żywienie tubą Nasoenteric w ostrym zapaleniu trzustki AD 6”

Wczesne żywienie tubą Nasoenteric w ostrym zapaleniu trzustki AD 5

Łącznie 101 pacjentów we wczesnej grupie i 104 w grupie na żądanie włączono do analizy zamiaru leczenia. Charakterystyka wyjściowa, przedstawiona w Tabeli 1, była równo rozłożona między grupami, z wyjątkiem średniego (. SD) BMI (29 . 5 we wczesnej grupie vs. 27 . 5 w grupie na żądanie, P = 0,01). Ryc. Continue reading „Wczesne żywienie tubą Nasoenteric w ostrym zapaleniu trzustki AD 5”

Wczesne i na żądanie żywienie tubą Nasoenteric w ostrym zapaleniu trzustki AD 4

Zdarzenia niepożądane zostały wymienione i przedstawione komitetowi monitorującemu dane i bezpieczeństwo w sposób niewidoczny. Analiza statystyczna
Oczekiwana częstość występowania pierwotnego punktu końcowego w grupie leczonej na żądanie była oparta na danych od poszczególnych pacjentów z grupy placebo w poprzednim randomizowanym badaniu.39 W grupie wczesnej dane z randomizowanych badań porównujących nasoenterię z żywieniem pozajelitowym wykorzystano do oszacowania częstość występowania .3,3,40-42 Obliczenia dotyczące wielkości próby oparto na spodziewanym zmniejszeniu pierwotnego złożonego punktu końcowego związanego z wczesnym podawaniem przez zgłębnik z 40 do 22% .33 Oszacowaliśmy, że próba 208 pacjentów zapewni badanie co najmniej 80% mocy, przy dwustronnym poziomie alfa 5% i przy założeniu 1% straty w obserwacji. Analiza była oparta na metodzie zamiaru leczenia, z wyłączeniem wyłącznie pacjentów, dla których komitet orzekający, którego członkowie nie byli świadomi przypisań do leczenia, zdecydował przed jakąkolwiek analizą, że diagnoza ostrego zapalenia trzustki była nieprawidłowa.
Wstępnie zdefiniowane podgrupy obejmowały pacjentów z wynikiem skali APACHE II poniżej 13 i pacjentów z wynikiem 13 lub wyższym w randomizacji. Przeprowadzono dwie analizy podgrup post hoc: jedną dla pacjentów z zespołem ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS, zgodnie z kryteriami Konferencji Konsensusu Amerykańskiego Kolegium Lekarzy Klatki – Towarzystwa Medycyny Krytycznej) w randomizacji, ponieważ tacy pacjenci są na wysokim poziomie ryzyko powikłań, 43 i jeden dla niskiego lub wysokiego wskaźnika masy ciała (BMI, waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach), ponieważ wskaźnik BMI różnił się istotnie pomiędzy dwiema grupami leczenia na początku badania.
Wstępna analiza pierwotnego punktu końcowego została przeprowadzona po 50% pacjentów, którzy ukończyli 6-miesięczną obserwację. Tymczasowa analiza została przeprowadzona przez niezależnego statystyka, który nie był świadomy wykonywania zabiegów, stosując podejście Peto z symetrycznymi granicami zatrzymania przy wartości P mniejszej niż 0,0011,33,44
W przypadku końcowych analiz przyjęto, że dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 wskazuje na istotność statystyczną. Continue reading „Wczesne i na żądanie żywienie tubą Nasoenteric w ostrym zapaleniu trzustki AD 4”

Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba AD 5

Każdy cykl składał się z 29 minut 20 sekund inkubacji w temperaturze 37 do 40 ° C, a następnie 40-sekundowego impulsu sonikacji ustawionego na moc od 270 do 280 W. Po jednej rundzie 96 cykli PMCA, próbka amplifikowanego materiału rozcieńczono czynnikiem 10 do świeżego homogenatu mózgu myszy transgenicznych i przeprowadzono dodatkową rundę cykli PMCA. Aby uniknąć zanieczyszczenia krzyżowego między rundami, przeprowadzono dokładne odkażanie przyrządów i wyposażenia za pomocą 2 N wodorotlenku sodu lub 4 M izotiocyjanianu guanidyny. Proteinaza K Trawienie i analiza Western Blot
Próbki traktowano proteinazą K (100 ug na mililitr) przez godzinę w 37 ° C z wytrząsaniem. Reakcję zatrzymano przy użyciu buforu do próbek dodecylosiarczanu litu (NuPAGE, Invitrogen), a próbki opracowano metodą Western blot, jak opisano wcześniej.
Wyniki
Wykrywanie PrPSc w moczu metodą Western Blotting i PMCA
Figura 2. Figura 2. Continue reading „Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba AD 5”

Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba AD 4

Próbki poddano trawieniu proteinazą K i analizie Western blot, jak opisano poniżej. Rycina 1. Rycina 1. Procedura przetwarzania cyklicznego amplifikacji cyklicznej amplifikacji białek (PMCA) w moczu. Jeden mililitr moczu najpierw odwirowano przy niskiej prędkości w celu oddzielenia odłamków. Frakcję peletek zawierającą szczątki komórkowe ponownie przeprowadzono w stan zawiesiny w ml wody i poddano wirowaniu z dużą prędkością (100 000 x g) w celu wytrącenia nieprawidłowo sfałdowanego białka prionowego (PrPSc). Osad ponownie zawieszono bezpośrednio w homogenacie mózgu od transgenicznych myszy eksprymujących ludzkie białko prionowe i stosowano jako substrat dla PMCA. Continue reading „Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba AD 4”

Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba AD 3

PMCA został z powodzeniem zastosowany do wykrywania PrPSc u dotkniętych gatunków, w tym u ludzi.22 Badaliśmy, czy PrPSc jest obecny w moczu pacjentów z wariantem choroby Creutzfeldta-Jakoba i czy można go wykryć za pomocą PMCA. Badanie moczu jest najmniej inwazyjnym rodzajem pobierania próbek w celu wykrycia markera choroby, a mocz wykazał niewielkie ilości zakaźnego PrPSc w eksperymentalnych modelach zwierzęcych.20,23-26 Metody
Pacjenci i nadzór nad badaniem
Przeanalizowaliśmy próbki moczu pobrane od 68 pacjentów ze sporadyczną chorobą Creutzfeldta-Jakoba i 14 pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba (informacje kliniczne na temat tych pacjentów podano w Tabeli S1 Dodatku Uzupełniającego, dostępnej wraz z pełnym tekstem tego artykułu), jak również 4 pacjentów z genetycznymi chorobami prionowymi, 50 pacjentów z innymi zaburzeniami neurodegeneracyjnymi (w tym z chorobą Alzheimera, chorobą Parkinsona, otorą czołowo-skroniową, chorobą neuronów ruchowych i postępującym porażeniem nadjądrowym), 50 pacjentów z neuronowymi zaburzeniami nieegeneracyjnymi (w tym choroba naczyń mózgowych, stwardnienie rozsiane , epilepsja, guzy mózgu, autoimmunologiczne zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, mieloradiculopatia i neuropatia obwodowa) i 52 osoby zdrowe. Rozpoznanie ludzkiej pasażowalnej encefalopatii gąbczastej u wszystkich pacjentów (z wyjątkiem pacjenta z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba) potwierdzono patologicznie podczas autopsji lub biopsji tkanki mózgowej, tkanki limfatycznej lub obu. Rozpoznanie innych chorób neurologicznych ustalono na podstawie badań klinicznych, a także badań obrazowych i laboratoryjnych, jeśli są dostępne. Wszyscy pacjenci i kontrole biorący udział w badaniu byli homozygotyczni pod względem metioniny w kodonie 129 genu kodującego białko prionowe (PRNP) (genotypowanie PRNP opisano w Dodatkowym dodatku). Mocz pobierano w różnym czasie w okresie objawowym chorób i trzymano zamrożone w temperaturze -80 ° C aż do analizy.
Metody zbierania moczu i analizy genetycznej zostały zatwierdzone przez instytucjonalne komisje przeglądowe w ośrodkach badawczych autorów, a wszyscy uczestnicy badania wyrazili pisemną, świadomą zgodę. Continue reading „Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba AD 3”

Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba

Priony, czynniki zakaźne odpowiedzialne za pasażowalną gąbczastą encefalopatię, składają się głównie z nieprawidłowo sfałdowanego białka prionowego (PrPSc). Unikalny mechanizm przenoszenia i pojawienie się wariantowej postaci choroby Creutzfeldta-Jakoba, która została powiązana ze spożywaniem mięsa bydła skażonego prionami, wywołały obawy o zdrowie publiczne. Dowody wskazują na to, że priony Creutzfeldta-Jakoba przemieszczają się w płynach ustrojowych od osób, u których choroba cicho się wyrasta. Metody
Aby zbadać, czy PrPSc można wykryć w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba, wykorzystaliśmy technikę cyklicznej amplifikacji białka (PMCA) do amplifikacji niewielkich ilości PrPSc, umożliwiając bardzo czułe wykrywanie białka. Przeanalizowaliśmy próbki moczu od kilku pacjentów z różnymi pasażowalnymi encefalopatiami gąbczastymi (wariantową i sporadyczną chorobą Creutzfeldta-Jakoba i genetycznymi postaciami choroby prionowej), pacjentami z innymi zwyrodnieniowymi lub nieodegeneracyjnymi zaburzeniami neurologicznymi oraz osobami zdrowymi.
Wyniki
PrPSc był wykrywalny tylko w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba i miał typowy profil elektroforetyczny związany z tą chorobą. PrPSc wykryto w 13 z 14 próbek moczu uzyskanych od pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba oraz w żadnej z 224 próbek moczu uzyskanych od pacjentów z innymi chorobami neurologicznymi i zdrowych osób z grupy kontrolnej, co daje szacowaną czułość na poziomie 92,9% (95% zaufania przedział [CI], 66,1 do 99,8) i swoistość 100,0% (95% CI, 98,4 do 100,0). Continue reading „Priony w moczu pacjentów z wariantową chorobą Creutzfeldta-Jakoba”

Ultrasonografia a tomografia komputerowa dla podejrzanej kamicy nerkowej AD 3

Pacjentów kontaktowano po 3, 7, 30, 90 i 180 dniach po randomizacji w celu oceny wyników badań i badano je za pomocą szczegółowego, uporządkowanego wywiadu dotyczącego ich zdrowia i wszystkich spotkań, jakie mieli z opiekunami służby zdrowia po randomizacji. Wykorzystanie usług opieki zdrowotnej, narażenie na promieniowanie i diagnozy zostały potwierdzone poprzez przegląd dokumentacji medycznej, przeprowadzonej przez koordynatorów badań w uczestniczących stronach. Rozpoznania wysokiego ryzyka z powikłaniami zostały wcześniej zdefiniowane i zostały zdefiniowane jako jedna z poniższych diagnoz w ciągu 30 dni po wizycie w oddziale ratunkowym: tętniak aorty brzusznej z rozerwaniem, zapalenie płuc z posocznicą, zapalenie wyrostka robaczkowego z przerwaniem, zapalenie uchyłka z ropniem lub posocznicą, niedokrwienie jelit lub perforacja , zawał nerkowy, kamień nerkowy z ropniem, odmiedniczkowe zapalenie nerek z urosepsą lub bakteriemią, skręt jajnika z martwicą lub rozwarstwieniem aorty z niedokrwieniem.13
Łączną ekspozycję na promieniowanie zdefiniowano jako sumę skutecznych dawek ze wszystkich badań obrazowych, które przeprowadzono w ciągu 6 miesięcy po randomizacji. Obliczyliśmy dawkę promieniowania na podstawie badań TK na podstawie iloczynu długości dawki zgłaszanego dla każdego skanu TK, który przekonwertowaliśmy na skuteczną dawkę przy użyciu współczynników konwersji 14, a wyniki podano w milisiwertach. Gdy produkt o niedostatecznej dawce nie był dostępny (co miało miejsce w przypadku 53 skanów [2,2% badań CT 2369]), wykorzystaliśmy średnią dawkę promieniowania na podstawie danych z badań. W przypadku innych rodzajów badań obrazowych oszacowaliśmy skuteczne dawki stosując wcześniej utworzoną mapę dawek dla każdego rodzaju badania
Analizy kosztów, które są w toku, opierają się na krajowych refundacjach Medicare dotyczących kosztów związanych z wizytami w oddziałach ratunkowych.
Drugorzędnymi skutkami były ciężkie zdarzenia niepożądane, ciężkie zdarzenia niepożądane związane z udziałem w badaniu, wizyty w oddziale ratunkowym w pogotowiu i hospitalizacje po wypisaniu z oddziału ratunkowego, wyniki oceny bólu zgłaszane przez samych pacjentów (ocenione na 11-punktowej skali wizualno-analogowej, z wyższym wynikiem). Continue reading „Ultrasonografia a tomografia komputerowa dla podejrzanej kamicy nerkowej AD 3”

Ultrasonografia a tomografia komputerowa dla podejrzanej kamicy nerkowej AD 2

Pacjenci z podejrzeniem kamicy nerkowej byli losowo przydzielani, w stosunku 1: 1: 1, do jednej z trzech grup obrazowania: ultrasonografii wykonywanej przez lekarza ratunkowego (ultrasonografia w punkcie opieki), ultrasonografii wykonywanej przez radiologa (radiografia ultrasonografia), lub CT jamy brzusznej. Pacjenci byli losowo przydzielani tylko w godzinach, kiedy wszystkie trzy techniki obrazowania były wykonalne. Randomizacja została przeprowadzona za pomocą funkcji RANUNI w oprogramowaniu SAS na stronie internetowej badania. Po przypisaniu opiekę pacjentów podczas wizyty w oddziale ratunkowym w momencie rekrutacji zarządzano według uznania leczących lekarzy, w tym decyzji dotyczących dalszego obrazowania oraz leczenia i usposobienia pacjentów. Protokół i plan analizy statystycznej są dostępne pod adresem. Badana populacja
Zapisaliśmy pacjentów od października 2011 r. Do lutego 2013 r. Continue reading „Ultrasonografia a tomografia komputerowa dla podejrzanej kamicy nerkowej AD 2”