Nieswoiste zapalenie jelit i mutacje wpływające na receptor interleukiny-10

Molekularna przyczyna zapalnych chorób jelit jest w dużej mierze nieznana. Metody
Przeprowadziliśmy analizę wiązania genetycznego i sekwencjonowanie genu kandydata na próbkach pochodzących z dwóch niespokrewnionych rodzin pokrewnych z dziećmi dotkniętymi wczesną chorobą zapalną jelit. Przebadaliśmy sześciu dodatkowych pacjentów z wczesnym zapaleniem jelita grubego pod kątem mutacji w dwóch kandydujących genach i przeprowadziliśmy testy funkcjonalne w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej pacjentów. Przeprowadziliśmy allogeniczny hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych u jednego pacjenta.
Wyniki
U czterech z dziewięciu pacjentów z wczesnym zapaleniem jelita grubego zidentyfikowaliśmy trzy odmienne homozygotyczne mutacje w genach IL10RA i IL10RB, kodujących odpowiednio białka IL10R1 i IL10R2, które tworzą heterotetramer w celu utworzenia receptora interleukiny-10. Continue reading „Nieswoiste zapalenie jelit i mutacje wpływające na receptor interleukiny-10”

Połączony niedobór odporności związany z mutacjami DOCK8 ad 8

Co więcej, niezależne odkrycie mutacji dock8 jako przyczyny niedoboru odporności u myszy z mutagenitem etylotrimocznikowym uzupełnia nasze odkrycia (Cornall R, Goodnow C: komunikacja osobista). HIES składa się z pierwotnych niedoborów odporności, które charakteryzują się ciężką egzemą, nawracającymi infekcjami skóry (często z S. aureus), śluzówkowo-skórną kandydozą, nawracającymi zakażeniami sinopulmonarnymi, podwyższonymi poziomami IgE w surowicy i eozynofilią.6 Autosomalny dominujący HIES wynika z dominujących interferujących mutacji w genie kodujący czynnik transkrypcyjny STAT3. Takie mutacje prowadzą do nieudanego różnicowania wyspecjalizowanej podgrupy pomocniczych limfocytów T, które produkują interleukinę-17 w celu obrony przed grzybiczymi i pozakomórkowymi infekcjami bakteryjnymi.18,29-32 W przeciwieństwie do tego autosomalna recesywna postać zawiera nawracające skórne infekcje wirusowe, ale nie formowanie pneumatocele lub zaburzenie tkanki łącznej i szkieletu.5 Homozygotyczna mutacja powodująca utratę funkcji w genie 2 kinazy tyrozynowej, która koduje czynnik transkrypcyjny TYK2, doprowadziła do upośledzenia sygnalizacji cytokin w wielu szlakach u pojedynczego pacjenta z podwyższonymi poziomami IgE, ale nie w innych pacjenci.33,34 Pacjenci z tymi postaciami HIES charakteryzują się charakterystyczną liczbą limfocytów.5,6,33
Zespół niedoboru odporności DOCK8 stanowi podgrupę pacjentów, którzy mają nieokreślone połączone niedobory odporności lub których wcześniej błędnie zaklasyfikowano jako mających autosomalny recesywny HIES. Oprócz limfopenii niedobór DOCK8 ma objawy, które nie były wcześniej związane z HIES, w tym nowotwory związane ze skórnymi infekcjami wirusowymi. Continue reading „Połączony niedobór odporności związany z mutacjami DOCK8 ad 8”

Połączony niedobór odporności związany z mutacjami DOCK8 ad 7

Ten wynik nie był spowodowany niską wyjściową liczbą limfocytów T CD8, ponieważ liczba komórek nie wzrosła, gdy zostały znormalizowane do numeru początkowego. Co więcej, rozcieńczenie CFSE, markera podziału komórkowego, było upośledzone w komórkach T CD8 z niedoborem DOCK8 po stymulacji receptorów komórek T przeciwciałami anty-CD3 plus anty-CD28 (Figura 4B i Fig. 8C w Dodatku Aneks). Przeciwnie, nie zaobserwowaliśmy żadnego defektu w proliferacji limfocytów T CD4 (ryc. 8B, 8C i 8D w dodatkowym dodatku). Continue reading „Połączony niedobór odporności związany z mutacjami DOCK8 ad 7”

Hospitalizowani pacjenci z grypą H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych, kwiecień-czerwiec 2009 cd

Stany z 0 miały nie więcej niż 5 hospitalizowanych pacjentów, z wyjątkiem Florydy, która miała 20; New Jersey, który miał 36; i Virginia, która miała 10. Badanie koncentrowało się na około 25% pacjentów hospitalizowanych, ze względu na dostępność pełnych danych dotyczących cech klinicznych pacjentów. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka 272 hospitalizowanych pacjentów zakażonych wirusem H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych (kwiecień-czerwiec 2009 r.). Continue reading „Hospitalizowani pacjenci z grypą H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych, kwiecień-czerwiec 2009 cd”

Hospitalizowani pacjenci z grypą H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych, kwiecień-czerwiec 2009 ad

Metody
Pacjenci
Opisujemy pacjentów, którzy byli hospitalizowani przez co najmniej 24 godziny z chorobą grypopodobną (temperatura 37,8 ° C [100 ° F] lub wyższa i kaszel lub ból gardła) i którzy mieli zakażenie wirusem H1N1 2009, co zostało potwierdzone przez czas reakcji łańcuch-odwrotna transkryptaza-polimeraza w CDC lub stanowych departamentach zdrowia. Wszystkie testy były oparte na standardowych podkładach opartych na CDC. Zidentyfikowaliśmy pacjentów poprzez codzienne raporty dotyczące informacji na temat przypadków (w tym stanu hospitalizacji) od państwowych departamentów zdrowia do CDC. Urzędnicy państwowego i lokalnego zdrowia publicznego zostali poproszeni o zebranie informacji klinicznych dla każdego hospitalizowanego pacjenta w ramach publicznej reakcji zdrowotnej w celu oceny ciężkości pandemii; taki udział był dobrowolny.
Projekt badania
Od maja 2009 r. Continue reading „Hospitalizowani pacjenci z grypą H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych, kwiecień-czerwiec 2009 ad”

Hospitalizowani pacjenci z grypą H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych, kwiecień-czerwiec 2009

Wiosną 2009 roku wirus pandemii grypy A (H1N1) pojawił się i rozprzestrzenił na całym świecie. Opisujemy kliniczne cechy pacjentów hospitalizowanych z powodu grypy H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych od kwietnia 2009 do połowy czerwca 2009. Metody
Korzystając z map medycznych, zebraliśmy dane dotyczące 272 pacjentów, którzy byli hospitalizowani przez co najmniej 24 godziny w przypadku choroby grypopodobnej i którzy wykazali obecność wirusa H1N1 w 2009 r. Za pomocą testu odwrotnej transkryptazy-reakcji łańcuchowej polimerazy .
Wyniki
Spośród 272 pacjentów, których badaliśmy, 25% przyjęto na oddział intensywnej terapii, a 7% zmarło. Continue reading „Hospitalizowani pacjenci z grypą H1N1 2009 w Stanach Zjednoczonych, kwiecień-czerwiec 2009”

Niedobór alfa1-antytrypsyny

W artykule z praktyki klinicznej (wydanie z 25 czerwca), Silverman i Sandhaus wspominają o dwóch małych próbach terapii rozszerzającej dla niedoboru alfa1-antytrypsyny (AAT), które przeprowadzono22,3 i odnotowali, że nieznacznie zmniejszyły się postępy rozedmy płuc . , jak oceniono na podstawie ilościowej tomografii komputerowej [densytometria obliczeniowa], ale bez znaczącego spowolnienia spadku FEV1 [wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy]. Jednak FEV1 jest przyjętą metodą, podczas gdy densytometria CT jest eksploracyjna, 3 i w obu badaniach FEV1 zmniejszyło się szybciej w grupie leczonej aktywnie niż w grupie placebo. Brak danych na temat śmiertelności.
Terapia rozszerzająca kosztuje do 150 000 USD rocznie. Continue reading „Niedobór alfa1-antytrypsyny”

Próby wertebroplastyki złamań kręgów

W numerze z 6 sierpnia Kallmes i wsp.1 opisują badanie bezpieczeństwa i skuteczności w badaniach wertebroplastyki (numer ClinicalTrials.gov, NCT00068822) oraz raport Buchbindera i wsp.2 na temat randomizowanego badania wertebroplastyki z powodu bolesnych złamań kręgów osteoporycznych (Australian New Numer rejestru badań klinicznych Zealand, ACTRN012605000079640). Mamy poważne obawy dotyczące obu badań, w których wzięli udział pacjenci z bólem trwającym do 12 miesięcy. Wertebroplastyka zapewnia wewnętrzną stabilizację niealaledowanych osteoporotycznych złamań kręgów. Jest dobrze ustalone, że utrwalenie ostrych złamań w innym miejscu szkieletu zmniejsza ból złamania. Wewnętrzne utrwalenie wyleczonych złamań jest wyraźnie niewłaściwe. Continue reading „Próby wertebroplastyki złamań kręgów”

Apiksaban lub Enoxaparin w profilaktyce przeciwzakrzepowej

Listy Lassen i współpracownicy (wydanie 6 sierpnia) stwierdzają, że apiksaban i enoksaparyna mają podobną skuteczność, w oparciu o oszacowanie punktowe dla względnego ryzyka wszystkich typów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej; ten punkt końcowy był spowodowany głównie bezobjawową dal- szą zakrzepicą żył głębokich. Jednak zgodnie z ustalonymi wytycznymi, nie należy wykazywać gorszej jakości w przypadku poważnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (złożonej z proksymalnej zakrzepicy żył głębokich, niezakończonej zgonem zatorowości płucnej i żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej) .2 Względne ryzyko dużej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wynosi 1,25 (95%). przedział ufności [CI], 0,70 do 2,23). Dlatego nie można wykluczyć względnego wzrostu ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej z użyciem apiksabanu w wysokości 123%. Ten konserwatywny wniosek jest zgodny z tendencją do zwiększonego ryzyka zatorowości płucnej za pomocą apiksabanu; obliczamy, że ryzyko względne wynosi 2,28 (95% CI, 0,97 do 5,39, P = 0,06 na podstawie testu chi-kwadrat). Continue reading „Apiksaban lub Enoxaparin w profilaktyce przeciwzakrzepowej”

Nie „Medycyna uspołeczniona” – izraelska wizja reformy służby zdrowia cd

Te uprawnienia ograniczają wybór i przejrzystość systemu. Generalna Federacja Pracy zwabiła pracowników, zapewniając im świadczenia zdrowotne, ale uniemożliwiła swoim członkom wstępowanie do planów innych niż te, które kontrolował – Ogólny Fundusz Chorobowy – i wykorzystała składki przeznaczone na opiekę zdrowotną do innych celów niemedycznych. Większa konkurencja i wybór oferowany przez NHIL sprawiają, że plany i dostawcy stają się bardziej odpowiedzialni przed swoimi członkami lub członkami, którzy teraz mają swobodę zmiany planów. Zintegrowany, ale zdecentralizowany system opieki zdrowotnej, kierujący się tymi zasadami, nie jest socjalizmem, bez względu na to, jak się go definiuje. Systemy zaprojektowane zgodnie z tym rodzącym się paradygmatem zostały utrzymane w mocy przez konserwatywnych przywódców politycznych, takich jak brytyjska Margaret Thatcher, a ostatnio także australijski John Howard, który zrozumiał, że dobra opieka zdrowotna to nie tylko kwestia technologii, ale także produktu finansowania i organizacji. Continue reading „Nie „Medycyna uspołeczniona” – izraelska wizja reformy służby zdrowia cd”